Pizza, prestaties en principes: dit was het PJO-parlement 2020

Gewapend met feiten, stellingnames en strategieën betraden wij de Haagse vierkante kilometer van het Binnenhof. SGP-jongeren was er klaar voor! Met de helft nieuwelingen en de andere helft veteranen hielden we op de donderdagavond eerst een fractievergadering onder het genot van Turkse gerechten in het restaurant Harem, gelegen nabij Stayokay Den Haag. Daarna ging het echt los! Degenen met ervaring weten wat ik bedoel! Dan begint het spel van onderhandelen, strategieën bedenken, uitvoeren, aanpassen en opnieuw inzetten. Mijn rol als fractievoorzitter was om dit alles goed in de gaten te houden en mee te denken, zodat SGP-jongeren goed uit de verf zou komen.

De commissies Onderwijs & Emancipatie en Internationale vrede & Veiligheid hadden hun overleg op het CDA-partijbureau. Grote foto’s van illustere voorgangers, zoals Willem Aantjes en Jan-Peter Balkenende, en ook de Kuyper-kamer met nostalgisch meubilair en schitterende kost. We zagen zelfs een oud exemplaar van Calvijns Institutie. Maar goed, de gesprekken vonden plaats. Zelf was ik het grootste deel van de tijd bij de commissie Onderwijs & Emancipatie. Een jongen van de Jonge Democraten die mij op hoge toon duidelijk wilde maken dat een lagere kiesleeftijd de betrokkenheid onder jongeren écht wel verhoogt. Of meiden van DWARS die niet konden begrijpen dat wij niet zomaar gratis menstruatieproducten wilden uitdelen. Dan het CDJA. Ze wilden twee dagen gratis kinderopvang regelen. Zelfs de JOVD en JFVD (jongeren van VVD en FVD) kwamen nog beter op voor het gezin en de verantwoordelijkheid die ligt bij de ouders. Uiteindelijk hebben wij als SGP-jongeren kunnen regelen dat de kinderbijslag fors verhoogd zou worden om ouders een vrije keuze te geven hoe ze voor hun kinderen willen zorgen.

 

Ondertussen waren de andere fracties ook druk aan het onderhandelen, onder andere in het statige pand van de JOVD. Ik werd bijgepraat per telefoon of vanuit de kamer naast ons over de voortgang. Bij ‘Economie van de toekomst’ was onze inzet voor de vlaktaks een lastig punt. Het werd moeilijk om daarover een coalitie te vormen. Bij ‘Gezin en inkomen’ stuitte een onvoorwaardelijke toegang tot relatietherapie op verzet. Een lastige hobbel. In de kamer naast ons bij ‘Internationale vrede en veiligheid’ werd een brede coalitie gevormd. Maar hoe moesten we daarin specifiek onze voorkeur voor de aanpak van christenvervolging in het akkoord krijgen? De onderhandelingen gingen na de plenaire bespreking door op het Plein in Den Haag. Hier en daar zaten groepjes te overleggen en te onderhandelen. Andere fracties waren al vrij snel onzichtbaar.  

 

Op vrijdagmorgen opende vervangend Kamervoorzitter Martin Bosma het PJO-parlement voor die dag. Met grapjes én zelfspot begon hij de dag met een vrolijke noot. Voor advies over het PJO-parlement had hij even de jongerenafdeling van de PVV opgebeld. Helaas werd er niet opgenomen… Verder kwamen er nog grapjes over Rob Jetten en maakte hij een complimenteuze verwijzing naar onze eigen Menno de Bruyne. De sfeer zat er gelijk in, hoewel niet elke linkse rakker om zijn grapjes kon lachen. De vrijdagmorgen was bedoeld om de akkoorden verder vorm te geven. Veel lag nog open en ook tijdens onze fractievergadering in de ochtend kon ik nog niet overzien waar we in welke akkoorden zouden komen. Het was dan ook een continu heen en weer lopen en kijken welke ontwikkelingen er gaande waren. Daarbij kwam ik regelmatig fractievoorzitter Tim van Ooijen van PerspectieF tegen. Soms had ik zelfs het idee dat hij achter mij aanliep, bang om iets te missen van wat SGP-jongeren zou gaan doen. Ook was er overleg met Niels Honkoop van het CDJA over wat zijn fractie ging doen bij ‘Internationale vrede en veiligheid’.

 

Als SGP-jongeren hadden we ons voorgenomen om met iedereen in gesprek te zijn en te blijven en dan pas te kijken waar voor ons de mogelijkheden zouden liggen. Dat leidde tot een aantal mooie winstpunten, die ik jullie niet wil onthouden. Bij de commissie ‘Internationale vrede en Veiligheid’ werd uiteindelijk toch een rechts akkoord gesmeed met daarin specifiek aandacht voor christenvervolging en het halen van de 2% NAVO-vorm, iets waar de SGPJ altijd aandacht voor vraagt. Het is ‘links’ niet gelukt om dit uit het akkoord te krijgen, dankzij de inzet van Johan, Arjen, Henry en Lianne. In mijn eigen deelfractie ‘Onderwijs en Emancipatie’ kregen we zowel links en rechts ertoe bereid om de kinderbijslag flink te verhogen en zo de waarde van het gezin te promoten. We zijn namelijk tegen het bedrijfsmatig opvoeden van kinderen. Leander, Silvan en Berry kregen het voor elkaar om de basisbeurs terug te krijgen, kinderbijslag te verhogen, de kiesleeftijd bleef op 18 en menstruatieproducten werden beschikbaar gesteld voor de armeren, omdat dit gaat over een basisbehoefte. Al met al een knappe prestatie! Tot zover de ‘makkelijke’ akkoorden over rechts. Bij ‘Economie van de toekomst’ leek het er namelijk niet op dat er een akkoord mogelijk was. Veel gesprekken zijn daarvoor nodig geweest. Uiteindelijk zijn we in een akkoord gekomen met veel linkse partijen. Het CDJA uitte zich in het debat zeer verbaasd en sprak schamperend over ‘een kansloze coalitie’, maar het was ons gelukt om een vlaktaks te regelen. En dat werd ondertekend door bijna alle linkse partijen. Wellicht was men gewoon jaloers dat dit de SGP-jongeren gelukt was, want het CDJA zei dat ze door slechts twee amendementen toch wel zouden kunnen aansluiten. Wederom een knappe prestatie! Goed gedaan door Erik, Jurrian, Christian en Mathijs. Die laatste vond het beschamend dat we dit met linkse partijen voor elkaar moesten krijgen. Tot slot nog ‘Gezin en Inkomen’. Een mooi akkoord werd gevormd met linkse partijen met daarin aandacht voor relaties! Een toevoeging aan het basispakket werd de toegang tot relatietherapie en ook de kloof tussen één- en tweeverdieners werd flink verkleind. Dit werd alles mogelijk gemaakt door Geraldine, Florian en Bart. Het was een goed samenspel door te overleggen met zowel linkse als rechtse partijen en open te staan voor ideeën.

 

In de plenaire zaal werden dan ook mooie discussies gehouden. Zelf kreeg ik een discussies met PINK! n.a.v. hun verwijt dat ik de helft van de wereldbevolking hun basisbehoefte (menstruatieproducten) wilde onthouden. Maar dat is zeker niet wat wij willen. Voor hen die het niet kunnen betalen, is er een ruimschootse toekenning. Johan de Leeuw had nog een harde aanvaring met OPPOSITIE van DENK over de samenwerking met Turkije. Gelukkig bleef dit alles binnen de parlementaire regels.  

 

Met dit alles mochten wij zeker hopen op de overwinning. Onder het genot van pizza of pasta bij VIP in Den Haag werd de uitslag bekendgemaakt. De prijs ging dit jaar helaas naar de JOVD, wat overigens leidde tot liberale juichkreten. Ze hebben de prijs nog niet zo vaak gewonnen… De moeite waard om te vermelden trouwens: meerdere fracties en fractieleden gaven aan dat ze SGP-jongeren in hun hoofd hadden als de winnaar van het PJO-parlement. Het was dan ook dit jaar weer een geweldige ervaring om onze vaardigheden te ontwikkelen. Genoeg stof om over door te denken en mooie uitdagingen om onze vrijwilligers verder te scholen.  


Blog comments powered by Disqus