Het nieuwe investeringsverdrag met de EU speelt China in de kaart

In de  laatste weken van 2020 was de Europese Commissie nog zeer druk in de weer. Allereerst natuurlijk op het gebied van de Brexit, waar op de valreep een akkoord werd gesloten. Maar ook op het gebied van internationale handel was de Commissie nog zeer bedrijvig: nog voor de jaarwisseling is er een akkoord bereikt met China over wederzijdse investeringen. De achtergrond en inhoud van deze afspraken bieden echter reden tot zorg, en het Europees Parlement, maar ook de Tweede Kamer dienen te voorkomen dat deze afspraken ongewijzigd tot een verdrag leiden.  

De Europese Unie probeert al langer om op het internationale toneel aansluiting te vinden bij China. Zo lopen de onderhandelingen voor dit akkoord al sinds 2014. SGP-jongeren houdt deze ontwikkelingen nauwlettend in de gaten. We zien de laatste jaren immers ook de schaduwkanten van een oprukkend China op het wereld toneel. Toch zijn de motieven voor de Commissie om tot een akkoord te komen voornamelijk economisch van aard. Ze passen binnen het grotere plaatje van het creëren van een ‘level playing field’. Momenteel kunnen Chinese bedrijven gemakkelijk de EU-markt betreden, terwijl bedrijven uit de EU te maken krijgen met extra eisen als ze de Chinese markt willen betreden. Ook krijgen Chinese bedrijven veel staatssteun. Met dit akkoord verkrijgen Europese bedrijven meer toegang tot belangrijke industrieën in China, zoals de auto-industrie, gezondheidszorg en diensten voor luchttransport. Ook worden Europese bedrijven beschermd tegen gedwongen overdracht van technologie en zouden er garanties zijn gegeven om discriminatie van Europese bedrijven ten opzichte van Chinese (staats-)bedrijven te voorkomen.

 

De voordelen die deze afspraken creëren wegen echter nog niet op tegen de gevaren. Allereerst is er de terechte vraag waarom er niet meer met de VS wordt samengewerkt op dit gebied. President-elect Joe Biden, die in januari 2021 geïnaugureerd zal worden, heeft al aangegeven samen met Europa tegen China op te willen trekken. Dat de Commissie nu op het laatste moment, voor de inauguratie, dit akkoord sluit duidt erop dat het liever haar eigen gang gaat zonder bondgenoten te raadplegen. Deze strategie dreigt de relatie met de VS te laten bekoelen. Daarnaast zijn er grote zorgen rondom de naleving van mensenrechten in China, iets waar SGP-jongeren al langer aandacht aan schenkt. Voorbeelden hiervan zijn de situatie in Hong Kong, de behandeling van christenen, maar het meeste aandacht krijgen de Oeigoeren, een moslim-minderheid in China die via massa-surveillance in de gaten wordt gehouden, in heropvoedingskampen geplaatst wordt en moeten assimileren naar het ideaal van de Chinese overheid. Deze Oeigoeren worden uitgebuit door dwangarbeid, iets wat direct invloed heeft op de handel tussen China en de EU. Het maken van afspraken op het gebied van internationale handel, waarin enkel is vastgelegd dat China ‘streeft naar het ratificeren van internationale bepalingen die dwangarbeid tegengaan’, dreigt deze binnenlandse politiek te legitimeren.

 

De afspraken die nu gemaakt zijn leiden uiteindelijk tot een verdrag. Voor het echter zover is dient onder andere het Europees Parlement nog toestemming daarvoor te geven. Maar ook de regeringsleiders en de Tweede Kamer kunnen nog invloed uitoefenen op de Commissie om gemaakte afspraken anders weer te geven. Wat SGP-jongeren betreft moet er namelijk nog het nodige gebeuren voordat deze afspraken goedgekeurd kunnen worden. Het is van belang dat de VS alsnog hierbij betrokken wordt. Met een gecombineerde economische en politieke macht van de VS en de EU kunnen hardere eisen aan China gesteld worden en kan ook de naleving van afspraken afgedwongen worden. Zeker met betrekking tot de situatie van de Oeigoeren is dit van groot belang. Het maken van meer afspraken met China enkel voor economisch gewin zal het uiteindelijk alleen maar moeilijker maken om kritiek te leveren op de binnenlandse situatie, en speelt zo China in de kaart.


Blog comments powered by Disqus