De diversiteitscursus: dreigt de overheid een politieke partij te worden?

Werk je bij de gemeente Amsterdam als ambtenaar? Grote kans dat je dan binnenkort op cursus moet! De gemeente Amsterdam wil namelijk arbeidsmarktdiscriminatie beter gaan aanpakken, waarbij ambtenaren een zogenoemde ‘’privilegetraining’’ moeten gaan volgen. In eerste instantie klinkt dit voorstel misschien nobel, maar het laat tegelijkertijd een zorgwekkende trend zien.

Moreel wantrouwen

 

In de Amsterdamse cursus moeten deelnemers zich bewust worden gemaakt van hun ‘’wit en intersectioneel privilege’’, wat zou resulteren in vooroordelen jegens mensen die niet in dat hokje passen. De hoofdstad van Nederland laat zo zien druk doende te zijn met het moreel opvoeden van haar eigen personeel. Dat dit personeel kennelijk niet wordt vertrouwd in het gelijkwaardig behandelen van alle Amsterdammers, lijkt geen probleem te zijn.

We zoomen even wat uit, naar nationale schaal. Daar zien we weer wat opvallends. De emancipatie-Minister, mevrouw Van Engelshoven (D66), werkt hard om de media van ons land bij te sturen. Het is allereerst bedenkelijk dat een minister de media wil controleren, in plaats van andersom. Van Engelshoven wil namelijk namens het kabinet ervoor gaan zorgen dat de media meer diversiteit gaan laten zien. Ze heeft aan duidelijkheid niets te wensen overgelaten: een commissariaat moet de ontwikkeling van representatie van vrouwen en LHBT’ers in de media zorgvuldig gaan monitoren. Nauwkeurig gaat er vanuit de overheid meegekeken en geteld worden hoeveel vrouwen en LHBT’ers er te zien zijn in de programma’s van de NPO.

 

Vrijheid wordt onvrijheid

 

Bovenstaande twee voorbeelden laten een zorgelijke tendens bij de overheid zien. Steeds meer wordt er vrijheid ingeperkt om progressieve idealen te verwezenlijken of dergelijke dogma’s te propageren. Of het nu het slachtofferdenken over een donkere huidskleur betreft of het pushen van genderdiversiteit in de media, telkens zien we dat de overheid zich een steeds grotere rol aanmeet om dit te realiseren. Om te voorkomen dat inwoners er rechtse en conservatieve denkbeelden op nahouden, probeert de overheid vroegtijdig vanuit morele superioriteit te sturen op wat we wel en niet mogen vinden.

Deze ontwikkeling staat een vrij en open debat in de weg. De overheid zou zich een bescheiden rol moeten toekennen, waarbij er slechts kaders worden meegegeven. Dit zorgt er uiteindelijk voor dat het maatschappelijk debat kan floreren. Het is goed dat boeken zoals Mein Kampf, gebaseerd op een totalitaire ideologie, door de staat verboden worden. Daardoor komen zowel de staat als haar burgers in gevaar. En natuurlijk is het goed om basiswaarden als anti-racisme en respect voor elkaar hoog te houden. Er zijn in Nederland genoeg zaken die aandacht en verbetering verdienen. Maar er is geen sprake van onderdrukking. Als de overheid gaat doen alsof dat wel zo is, kunnen er maatregelen genomen worden in naam van de vrijheid. Maatregelen die uiteindelijk beperkend zijn. Zoals: je mag niet meer zelf bepalen welke lessen er gegeven worden op scholen als het bijvoorbeeld om seksuele voorlichting gaat. Je mag niet meer zelf bepalen wie je aanneemt als gemeenteambtenaar, omdat diegene het beste aan het kwaliteitsprofiel voldoet. Nee, er moet voldaan worden aan quota om Nederland maar zo divers mogelijk te maken. Maar komt dit de hele samenleving wel ten goede?

 

Nuchtere daadkracht

 

Het is niet meer genoeg om diversiteit te accepteren en er rekening mee te houden in het dagelijks leven. Het moet gepropageerd worden. Niets lijkt belangrijker te zijn. Maar waarom wordt er dan wel ingezet op de emancipatie van LHBTI’ers, die ook kinderen zouden moeten kunnen opvoeden, bloed moeten kunnen doneren, vooraanstaande posities moeten krijgen, en worden eenverdieners nog steeds benadeeld? Selectiviteit in activisme is onvermijdelijk. Daarom moet een overheid terughoudend zijn om zich zo activistisch op te stellen, vindt SGP-jongeren. Geen overheid is neutraal – daar kan geen discussie over bestaan. Maar de overheid moet zich wel bewust zijn van haar taken. De overheid is geen instituut om ervoor te zorgen dat alle neuzen dezelfde kant op staan. De overheid is er om voor stabiliteit, orde en veiligheid te zorgen.

 

De doelstelling van het in vrede met elkaar samenleven resulteert erin dat er maatregelen worden genomen tegen discriminatie en achterstelling, maar dat heeft niets te maken met beïnvloeding van de publieke opinie via media en onderwijs met inperking van andere meningen. De regering is geen ‘vadertje Staat’. De media horen niet door de overheid te worden beïnvloed. De overheid kent als het goed is een faciliterende rol, waarbij ze gecontroleerd wordt door de media, in plaats van andersom. Privilegetrainingen en quota zijn de wereld op zijn kop. Snel afschaffen dus, en aan de slag!


Blog comments powered by Disqus