Biddag voor gewas en arbeid

De tweede woensdag van maart is het biddag. Biddag voor het gewas en de arbeid. Je werk even neerleggen en reflecteren. Onze afhankelijkheid belijden ten opzichte van de Heere God. En of Hij in het komende jaar alles wil geven wat wij nodig hebben. Met gevouwen handen het nieuwe seizoen in. Bidden en werken, dat hoort namelijk bij elkaar.

De economische crisis is voorbij. Het gaat weer goed. Hoewel, in het achterliggende jaar kwamen de boeren in de knel vanwege de stikstofcrisis, vervolgens de bouw vanwege PFAS. Zoveel zekerheid hebben we niet. Tenminste, wij zoeken naar controle en zekerheid, maar er zijn altijd onvoorziene omstandigheden… Dat maakt het weleens lastig voor een mens los van God.

 

Zorgen zijn er wel. Want wie denkt er nu niet aan het coronavirus? Gevaarlijk voor heel jonge kinderen en ouderen. We leggen ons werk neer om in de kerk de Heere te vragen om Zijn bewaring. Landen om ons heen nemen drastische maatregelen en ook in ons land neemt het aantal besmettingen steeds verder toe. Dat plaatst onze zonnige (economische) toekomstvoorspellingen in een geheel ander daglicht. Wat gaat de toekomst ons brengen? Het is ons besef dat alleen de Heere daarvan weet en dat hij machtig is om te beschermen.

 

Maar wat betekent biddag voor ons politieke handelen? We moeten doen wat we kunnen. Onze inzet mag niet verslappen. Inzet op alle terreinen van het politieke leven, zodat mensen een stil en een gerust leiden mogen leiden. Goed nadenken over wijze beslissingen rondom de aanpak van het corona-virus, verstandig handelen rondom de akkerbouw/veeteelt, maar ook op het gebied van duurzaamheid. Maar wat belangrijk is; wij hoeven het niet te maken! Deze wereld is ook niet maakbaar. De Heere regeert. En dat is ook onze belijdenis op biddag.

 

Psalm 93:1

De HEER' regeert; de hoogste Majesteit,
Bekleed met sterkt', omgord met heerlijkheid,
Bevestigt d' aard', en houdt door Zijne hand
Dat schoon gebouw onwankelbaar in stand.


Blog comments powered by Disqus