Israël van de kaart

“Israël wordt gezien als de steen des aantstoots.” Dit zei drs. R. Naftaniël, directeur van het CIDI op een door de SGP-jongeren georganiseerde avond op 16 mei jl. Ook mr. R. Donk,  buitenlandredacteur van het Reformatorisch Dagblad was uitgenodigd op deze avond. Hieronder het verslag.

“De Iraanse presdent Ahmadinejad heeft het luid en duidelijk gezegd: Israël moet van de kaart. En Israël is inderdaad vaak letterlijk niet in schoolboeken terug te vinden”, zo begint Naftaniël zijn betoog. Volgens hem wordt het Palestijnse vraagstuk als motief voor de oorlog gebruikt. “Maar als er geen Palestijnen waren geweest, dan waren er ook oorlogen gevoerd. Dan zou Israël nog steeds van de kaart gemoeten hebben volgens Arabische landen. Joden worden
in de Arabische wereld immers als een bedreiging en tweederangs burgers gezien.

Aanstoot
Naftaniël noemt Israël een “eigenwijs driehoekje”. Het splitst de Westelijke en Oostelijke Arabische landen. De droom van een pan-Arabisch rijk wordt zo onmogelijk. “Israël van de kaart is gelukkig niet gelukt. Maar zorgelijk is wel dat het niet vrediger wordt. De Hamas
en Iran zorgen voor verharding. En daar moeten wij ons tegen keren.” Overigens is het boegbeeld van de CIDI ervan overtuigd dat Israël een té grote plaats krijgt in het  wereldgebeuren: “Een derde van de tijd van de VN gaat naar Israël. Eigenlijk zouden de opponenten van Israël veel meer aandacht moeten krijgen. Die landen blijven voortdurend buiten schot. Israël wordt gezien als de steen des aanstoots, maar Israël zal zich niet
van de kaart laten vegen.”

Oplossing
Volgens orthodoxe Joden kan er geen millimeter land worden teruggeven aan de Palestijnen, zegt RD-redacteur Donk in zijn betoog. “Ik sprak eens zo’n Jood. Er mag geen Palestijnse staat komen, zo redeneerde deze. Dit is bijbels land en een oplossing voor de oorlog moeten we aan God overlaten. Maar een aanhanger van Hamas die ik ontmoette, zei juist dat een Palestijnse staat een eerste stap is om het hele gebied onder controle te
krijgen.” Eenzijdige stappen vanuit Israël zouden een oplossing kunnen zijn, maar volgens Donk is een duurzame oplossing onmogelijk. Zeker niet als Hamas blijft weigeren om geweld af te zweren. “In het handvest van de Hamas zijn genoeg aanknopingspunten te vinden om Israël van de kaart te vegen.”, zo betoogt de buitenlandredacteur. Maar er moet ook aandacht zijn voor de Palestijnen: “Het Joodse volk maakt veel fouten, waardoor het Palestijnse volk lijdt. In de achterbuurten van de Gaza leven de mensen onder erbarmelijke
omstandigheden.”

Discussie
Onder leiding van drs. O.M. van der Tang, oud-SGP-fractievoorzitter in Rhenen gaan de sprekers met elkaar en met de aanwezigen in gesprek. Zo redeneert Naftaniël dat gesprek met fundamentalistische groeperingen zinloos is: “Veel mensen denken dat discussie
problemen oplost. Maar kolonisten krijg je echt niet weg door te praten. Dan zul je het leger moeten inzetten.” Volgens Donk is de tragiek van de Palestijnen dat ze de geboden kansen niet aangrijpen.

Rust
Vanuit de zaal komt de vraag of het ooit wel weer rustig zal worden in Israël. Als antwoord geeft Naftaniël: “Het is tegen het Joodse volk om het aan Gods wil over te laten, wij willen scheppen en bouwen. En we houden hoop.” Ook democratisering van de Arabische landen
is geen blijvende oplossing, al is daarmee wel meer aandacht voor de mensenrechten. Volgens Donk komt de echte vrede pas bij de tweede komst van Jezus Christus. “Maar we moeten niet met de armen over elkaar gaan zitten.”

Grenzen
Desgevraagd zegt de CIDI-directeur dat hij niet in bijbelse grenzen gelooft. “De grenzen zijn historisch zo getrokken. Het zou een mooie boel worden als iedere gelovige met een boek zou komt waar hun rechten in staan.” Donk wijst erop dat ook in de Bijbel de grenzen “variabel” zijn. Ook gelooft Naftaniël niet dat het bestaan van Israël het bewijs is dat God bestaat: “Ik wil niet interpreteren naar de hand van God.” Donk ziet echter het bestaan van Israël als een “bewijs van Gods bijzondere zorg voor Israël”. Op de vraag of de Naftaniël
als Jood hoop put uit de bijbelse beloften, antwoordt hij: “U moet mij niet te religieus neerzetten. Ik put hoop uit het feit dat het volk Israël ondanks vervolging en discriminatie is blijven bestaan.”


Blog comments powered by Disqus